Politik gerilim artıyor, politik sinema susuyor mu… Yönetmenler ne diyor

Türkiye’de politik ve toplumsal tansiyonun derinleştiği bir periyotta politik sinemanın kendini göstermemesi tartışma konusu oldu. Birgün’den Tuğçe Çelik’in haberine nazaran, sinemanın teknik ve estetiğe indirgenmeden ezilenlerin, ötekileştirilenlerin sesi olması gerektiğini söyleyen “Dağlardan Diğer Şahit Yok” filminin yönetmeni Kurtuluş Baştimar, “Avrupa’daki büyük şenliklerde de politik sinemanın alanı sistemli biçimde daraltılıyor. Kimse açıkça ‘politik sinema istemiyoruz’ demiyor; lakin toplumsal çatışmayı direkt anlatan sinemalar ‘fazla sert’, ‘fazla bağıran’, ‘fazla net’ bulunuyor. Costa-Gavras’ın, Yılmaz Güney’in, Erden Kıral’ın sinemasını mümkün kılan o doğrudanlık bugün estetik bir kusur üzere sunuluyor” tabirlerini kullandı.

“Bizim İsmail” belgeselinin direktörlerinden Fatin Kanat da, “Latin Amerika’daki ve dünyadaki faşist darbeler, diktatörlükle yönetilen ülkeler de dünyadan yeni politik sinema örneklerini izlediğimiz bir sürecin önünü açtı. Politik sinemanın bugününe değinecek olursak bağımsız sinemanın ve sinema imalinin da bir krizde olduğu gerçeğinden hareket etmemiz gerekiyor. Yaşanan süratli teknolojik ve dijital dönüşüm sinema sanayisi ve bölümünü de krize sokmuş durumda. Binbir gayretle üretilen ve belirli bir kaygısı olan sinemalar, şenlik elemelerini geçse bile salon bulamıyor; salon bulsa seyirci bulamıyor. Dünyadaki ırkçı, gerici gidişattan da, genel olarak daha da muhafazakarlaşan halden de etkileniyor. Politik sinema sıkıntısı olanlar ülkelerindeki hak, özgürlük ve demokrasi uğraşıyla sıkı bir bağ kurmalı ve o uğraşla birlikte seyircisini de örgütlemeli. Güç ancak bundan öteki bir seçenek de görülmüyor” dedi.