Yargıtay, iş yerinde kâfi seviyede ısıyı sağlayacak düzeneğin bulunmaması sebebiyle bir iş yerinin tazminat ödemesinde karar kıldı.

Olay, bir iş yerinin merkezî bir ısıtma sisteminin bulunmaması ve personellerin kış günlerinde kendi imkanlarıyla ısınması sonucu, bir personelin işten ayrılmasıyla meydana geldi.

İşten çıkan personel, lokal mahkemeye başvursa da işten kendi kararıyla ayrıldığı gerekçesiyle mahkemeden olumlu karşılık alamadı. Fakat Yargıtay, lokal mahkemenin kararını bozdu.

‘KARAR YASAL KÜLLLİYATA YASLANIYOR’

Türkiye Gazetesi’nden İsa Karakaş, Yargıtay’ın bu kararının gerisindeki türel kararları şöyle kıymetlendirdi:

Yargıtay bu kararı verirken yalnızca vicdanına değil, devasa bir yasal külliyata yaslanıyor. Kararın temelinde yatan yasal sacayağı şunlar:

Anayasa: Çalışma herkesin hakkı olsa da, devlet çalışanın hayat düzeyini yükseltmekle vazifelidir.

İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu: Patron, riskleri önlemek ve çalışma ortamını düzgünleştirmek için her türlü teknolojik ve organizasyonel önlemi almak zorundadır.

ILO 155 Sayılı Kontrat: Milletlerarası seviyede müdafaa altına alınan bu hak, çalışma ortamındaki tehlikelerin (soğuk da bir tehlikedir!) asgariye indirilmesini emreder.

İş Kanunu: Çalışma kurallarının patron tarafından uygulanmaması, çalışana derhâl “haklı fesih” yetkisi verir.

Bu karar, ülkemizdeki binlerce “merdiven altı” yahut fizikî koşulları yetersiz işletme için önemli bir ikaz niteliğindedir.

İşverenler artık bilmelidir ki; klima masrafından, yalıtım maliyetinden yahut ısınma faturasından kaçınmak, günün sonunda ödenecek devasa tazminatlardan çok daha ucuzdur. Emekçiler içinse bu karar ‘Benim hakkım yalnızca maaşım değil, tıpkı vakitte sağlıklı bir çalışma ortamıdır’ şuurunu aşılamaktadır.