Tarkan-Cem Yılmaz düetinde ikilinin arka planındaki isimler
Ünlü müzikçi Tarkan, 7 yıl ortadan sonra İstanbul’daki konser serisinin üçüncü gecesinde Volkswagen Arena’da unutulmaz bir geceye imza attı. Sürpriz halde sahneye çıkan Cem Yılmaz’la “Kuzu Kuzu” düeti yapan ikili, esprileri ve danslarıyla konsere damga vurdu. Milliyet müellifi Mehmet Tez, ikilinin düetinde sahnede yer alan grubu tanıtarak şunları yazdı:
“Pek çok insan Tarkan’ın playback yapıp yapmadığını sorgulamış. Tarkan playback yapmadığı üzere, sahnede ona eşlik eden kümesini da en âlâ enstürmancılar ortasında seçer. Bu grubun neredeyse tamamı, değişiktir, rock’çılardan oluşur. Ben kimilerini Kemancı’da, Hayal Kahvesi’nde, Mojo’da izledim 1990’larda ve 2000’lerin başlarında.
Davulcu Volkan Öktem, Deep kümesinin davulcusuydu. Pazartesi ya da salı akşamları Kemancı üst katta çalarlardı. Basçı Alp Ersönmez’i birinci Büyükparmakkapı’daki Hayal Kahvesi’nde Kangroove ile izlemiştim. Bora Uzer, Can Çankaya ve Mert Önal’lı mükemmel bir takımdı. Can Şengün sayılı rock gitaristlerindendir. Sanırım Şara diye kümesi vardı. Hakan Caneroğlu’yla (aynı vakitte Deep’in solistiydi) çalarlardı. Can’ı Şebnem Ferah’la da çok izledik. Matthew Fazilet, ABD’li / Ankaralı, rock kökenli, birçok rock kümesiyle çalmış biri. “1990’ların sonlarında stüdyoya ağırlaştı, masabaşına geçti. Pek çok işe imza attı. Şu an Tarkan’la çalışıyor. Klavyede Serhat Ersöz var sonra.
Serhat’ı birinci Jazz Stop’ta (Beyoğlu’nda Mojo’dan evvel birebir yerde Moğollar davulcusu Engin Yörükoğlu’nun açtığı canlı müzik kulübü) türlü kümelerle çalarken görmüştüm. Sonra Engin Abi onu Moğollar’a klavyeci olarak önerdi ve böylelikle uzun süren Moğollar macerası başladı Serhat’ın. Prodüktör Ozan Çolakoğlu’nu herkes tanır. Kadıköylü eski bir rockçı ve davulcudur. Berklee’de okuyup Türkiye’ye gelmiş aranjörlüğe başladıktan sonra Türkçe popun tarihini yazmıştır.
Tarkan’ın starlığının birinci vakitlerinden başlayarak uzun yıllar rock gitaristi Gür Akad’la çalıştığını da hatırlayalım. 1990’ların Beyoğlu’sunda geçen kitabım “Leopar Selim’in Son Günü”nde baş karakterim Selim’i ve rock yıldızı Barış’ı yazarken onlar üzere müzisyenlerden ve karakterlerden esinlendim. Türkiye’nin en büyük pop yıldızının müziğini, yolu bir devir Beyoğlu’ndan geçmiş rock’çılara emanet etmiş olması bahtın bir cilvesi herhalde. Gerçek karar olduğu kesin”
