Suriye Cumhurbaşkanı Ahmed Şara’nın babası Hüseyin Ali Şara, Suudi Arabistan merkezli “Al Majalla” mecmuasında yayımlanan bir makalede, “Suriye’nin ne tarihinde ne de günümüzde ‘Kürt sorunu’ diye bir şey yoktur. Bu, gerçeklikle hiçbir ilgisi olmayan süreksiz bir meseledir” tabirlerini kullandı.

Suriye Cumhurbaşkanı Ahmed Şara’nın, uzun yıllar Suudi Arabistan’da yaşayan, üniversite eğitimini Bağdat’ta tamamlayan ve “Nasırcı Arap milliyetçisi” kimliğiyle tanınan babası Hüseyin Şara, “Suriye’de Kürt sorunu” başlıklı yazısında Suriye’nin kuzeydoğusunda terör örgütü YPG/SDG’nin işgal ettiği toprakları “dış kaynaklı ve süreksiz bir olgu” olarak tanımladı.

“KÜRT PROBLEMİNİN SURİYE’NİN YAPISINDA BİR VARLIĞI YOKTU”

Hüseyin Şara, Suudi Arabistan merkezli “Al Majalla”da yayımlanan makalesinde, “Kürt probleminin Suriye’nin yapısında bir varlığı yoktu. Suriye’deki Kürtler, kentlerde ve köylerde Arap kültürüne sahip ve İslam dinine mensup vatandaşlar olarak yaşıyorlardı” diye yazdı.

“Suriye’nin etnik bir özelliği olduğunu söyleyen herkes büyük bir yanılgıya düşer, zira kültürel, düşünsel ve ulusal istikrarı birbiriyle iç içe geçmiştir ve birini başkasından ayıramazsınız” diyen Şara, Hasiçi (Haseke) ve Kamışlı’yı “Kürt yahut Kürdistani” bir bölge olarak görmediğini belirtti.

BAAS PERİYODUNDA KÜÇÜK KİMİ KÜRT PARTİLERİ ORTAYA ÇIKTI”

Baba Şara, “Rakka, Deyrizor ve Hasiçi vilayetleri ile Kamışlı’yı da içeren bölgede, “Kürt Dağı” olarak bilinen bir dağda Kürt topluluğu vardı. Onların oranı, Suriye nüfusu içinde yüzde üç idi” sözlerini kullandı.

Hüseyin Şara, “Suriye’yi yöneten Baas periyodunda, dağınık ve küçük kimi Kürt partileri ortaya çıktı, lakin çoğunluğu ulusal bir bağlılığa sahipti” dedi.

“SURİYE ARAP VE İSLAMİDİR, IRKÇI BİR ÜKE OLMAMIŞTIR”

Kürtlerin Suriye devletine ilişkin olduğunu ve birtakım Kürt aşiretlerinin de “Arap kimliğine sahip” olduğunu söz eden Şara, “Suriye, tek ve birleşik bir ülkedir; kültürü ve niyeti Arap ve İslamidir ve hiçbir vakit kimseye karşı ırkçı bir ülke olmamıştır” diye ekledi.

NASIRCI KİMLİĞİYLE BİLİNİYOR

Hüseyin Ali Şara, Bağdat Üniversitesinde iktisat ve siyasi bilimler okudu. Petrol iktisadı konusunda uzman olan baba Şara, bu alanda dört kitap yazdı.

Ahmed Şara, 1982 yılında, babasının işinden ötürü bulundukları Riyad’da doğdu. Birinci eğitimini Riyad’da aldı. Ailesi 1989 yılında Şam’a döndü ve babasının ekonomistler için kurulan bir konut kooperatifi sayesinde sahip olduğu Mezze Mahallesi’ndeki Doğu Villaları’nda yaşadılar.

Nasırcı bir solcu olan baba Şara, Suriye iç savaşının başlamasına kadar Şam’ın Mazzeh semtinde market ve emlak ofisi işletti.

Birleşik Arap Cumhuriyeti cumhurbaşkanı Mısır’ın efsanevi lideri Cemal Abdünnasır, Mısır’ın 2’nci; Suriye’nin 12’nci cumhurbaşkanı idi

MISIR’A GİTTİ

Nasırcılık, Mısır’ın 1958-1970 yılları ortasındaki cumhurbaşkanı Cemal Abdünnasır’ın niyetlerine dayanan, Arap milliyetçisi bir siyasi ideoloji. Bazılarınca Arap sosyalizmi olarak da biliniyor.

Şara’nın annesi ile babası, Suriye’de 2011’de başlayan olayların iç savaşa evrildiği 2012’de ülkeden ayrılarak Mısır’a gitti. Mısırlı muharrir Maher Farghali, Şara’nın ailesinin 2012’de Mısır’a geldiğini fakat Sisi’nin Mursi’ye karşı yaptığı darbeden sonra, 2013 yılının sonlarında Mısır’dan ayrılarak Türkiye’ye gittiğini tez etti.

AHMED ŞARA BABASINDAN ÖRNEK VERDİ

Geçtiğimiz günlerde Mısır Ticaret Odaları Federasyonu heyetini ağırlayan Ahmed Şara, kendi ailesinden bir örnek verdi.

Oradaki konuşmasında Şara, babasının Mısır’ın efsane lideri Cemal Abdünnasır’ın yolundan gittiğini, yaşadıkları etrafta de bu ideolojinin hakim olduğunu kaydetti. Suriye lideri, o dönemleri hatırlatarak iki ülkenin yakınlaşmasının bütün Araplara kazandırdığını savundu. Şara’nın sözleri şöyleydi:

“Tarih boyunca, Mısır-Suriye yakınlaşması olduğunda, tüm Arap ulusu güçlenmiştir. Babamın Nasırcı olduğu, Mısır ekolündeki bir konutta yaşadım. Siyasi bağlılığımız nedeniyle ona (Nasır’a) bağlıydık ve bir cins aidiyet hissediyorduk. Babamla benim siyasi yönelimlerimizin biraz farklı olduğu yanlışsız, lakin kaynağı birebirdi. Bu nedenle, tarih boyunca Suriye ile Mısır ortasında bir yakınlaşma olduğunda, bu işbirliği yalnızca Suriye ve Mısır’a değil, tüm Arap uluslarına yarar sağladı.”