Çetin Arkaş 15 Mart 2015’te İmralı F Tipi Yüksek Güvenlikli Cezaevi’ne “açılım sürecinde sekretarya görevi” için sevk edilmişti. 9 ay boyunca Öcalan’la İmralı’da bulundu. Daha sonra farklı bir cezaevine götürüldü. 3 Temmuz 2025 yılında tahliye edildi.

Yeni Hayat gazetesi 27 Ocak’ta Arkaş’ın son açıklamalarını yayımladı. Arkaş, sürecin başında Öcalan’ın risk aldığını şu cümlelerle söz ediyor:

“Önderlik 27 Şubat’ta yaptığı davet için ‘biliyorum, tahminen birtakım çevreler beni ihanetle bile suçlayacaklar’ demişti. Yeniden 15 Şubat sürecinde büyük bir çatışmayı halklar ortası boğazlaşmayı ve bunun üzerinden kurgulanan planları boşa çıkarmak için hayli esnek yaklaşmıştır. Hakkımda ne düşünülür telaşı yerine halkım için, halklarımız için en doğrusu nasıl olabilir fikriyle hareket etmiştir.”

“BAZEN ANLAYAMASAN DA GERİSİNDEN YÜRÜRSÜN”

Arkas kelamlarının devamında Öcalan’ın siyasetlerine yönelik güvensizlik içinde olan örgüt yandaşlarına şu telkinlerde bulunuyor:

“Güveni yaratan, kalıcılaştıran kelama bağlı şekillenen pratikleşmedir, gerçekleşmedir. Bu o denli bir hal alır ki, bazen anlayamasan da öğrenemesen de inançla gerisinden yürürsün inanç merkezinin. Zira o hiç yanıltmamıştır. Daima fersah fersah öndedir.”

“TOPLUMSAL PSİKOLOJİNİN TESİRİNDE KALANLAR”

“Tarih değiştirici önderler bazen geç anlaşılır” diyerek Öcalan’ın tam anlaşılmadığını belirten Aktaş “toplumsal psikolojinin” tesirinde kalanların yanlışsız hatta yürüyemediğine işaret ediyor:

“Tarih değiştirici önderler bazen geç anlaşılır. Bu da muhakkak trajedilere bile yol açabilir. Oluşan ya da oluşturulan politik ya da toplumsal psikolojinin tesirinde kalmadan, girdabına kapılmadan hakikat bir hatta yürümek lakin tarihi kişiliklerin başarabileceği bir şeydir. (…) Üzerine düşeni ziyadesiyle gerçekleştirmiştir. Hem de en katı tecrit ortamında!”

“YETERSİZ YOLDAŞLAR, GEÇERSİZ DOSTLAR”

Arkas’ın en dikkat cazip vurgusu ise tam bu cümlelerin gerisinden geliyor. Öcalan’ın bir trajedi içinde olduğunu belirten Arkaş isim vermeden DEM’lileri eleştiriyor. Arkaş Hükümet’in de gerekli adımları atmakta tereddüt ettiğini belirtiyor:

“(Öcalan’ın) Hala ortadan kaldırılmayan trajedisi ise yetersiz yoldaşlık, düzmece dostlar ve yeteri kadar cüret sahibi olamayan muhataplarının varlığıdır.”

Toplam 33 sene mahpusta kalan Arkaş, kelamı İngiltere’nin eski başkanlarından Churcill’e getirerek, hegemon güçlerin “yaralı bırakılmış Kürdü bir sopa olarak kullanma” hesabı içinde olduklarını belirtiyor:

“Kahire konferansında Churcill’in kullandığı bir kelam olsa gerek. Yaralı bırakılmış Kürdü bir sopa olarak yüzyıl boyunca kullanmayı hesap ettiler. (…) Ortadoğu hegemonların el uzatacağı sorun alanlarından kurtulmuş, toplumsallığı doğuran analık rolünde olduğu üzere, demokratik uygarlığa da beşiklik eder.”

Aktaş’ın örgüt takımlarına bildiri niteliği taşıyan bir vurgusu da şöyle:

“(Kürt meselesi) Daima uğraşan, uğraştıran, isyan eden-bastırılan bir sorunsallık alanına hapsedilmiş, bu türlü kalması şuurlu bir formda tercih edilmiştir. İstenilse pekala çözülebilecek bu sorunun çözülmesi tercih edilmemiş, çözümsüzlüğünden faydalanmak tercih edilmiştir. Yüz yıl bu türlü geçmiştir. (…) Tavşana kaç, tazıya tut siyasetleri ile bugüne kadar gelinmiştir. Birileri zorla tavşanı tutacağını sanarak koşmaya çalışırken, kendisini dar bir çıkmaz sokağa sürükleyen tazıların gözünde bir tavşan üzere görüldüğünü maalesef ayırt edememektedirler.”

NAZIM HİKMET’İ HATIRLATTI

Örgüt gazetesi, Arkaş’a “entegrasyondan ne anlaşılmalı” sorusunu da yöneltiyor. Arkaş “ortak çatı” benzetmesi yaparak “bizi tıpkı oranda, yağmurun yahut güneşin tesirinden koruyacak ya da ortak çatımız diyebileceğimiz bir yapının altında buluşabilmektir” cevabını veriyor. Arkaş’ın beyanında “Aynılaşmadan, tekleşmeden lakin farklılık içinde biz olmayı başararak!” vurgusu da dikkat çekiyor. Bunu da Nazım Hikmet’in şiiriyle buluşturuyor:

“Biz olmaktır entegrasyon. Demokratik Ulus’un izdüşümüdür. Tabi olmak, biat etmek değil, ortak akılla buluşmak, farklılıklarımızla bütünleşmek demektir. Nazım Hikmet’in de deyişiyle “Bir ağaç üzere tek ve hür ve bir orman üzere kardeşçesine” olmaktır. Gerçek ve kalıcı bir entegrasyon lakin demokratik temelde ve isteğe dayalı gerçekleştirilebilir. İstekli ve huzurlu bir birlikteliktir yani. (…) Kim, öteki gördüğü, değer görmediği, hiçe sayıldığı, varlığına hürmet duyulmadığı ve itiraz edildiğinde hiçe sayıldığı, varlığına hürmet duyulmadığı ve itiraz ettiğinde zulüm gördüğü bir yerde bulunmak ister ki?”

Arkaş’ın gündeminde Suriye’nin kuzeyinde yaşanılanlar da vardı. Suriye ordusunun operasyonlarına karşı çıkan Arkaş “Orada yaşanan yahut yaşatılanlara dair algı nedir yürütülmeye çalışılan süreci nasıl etkilemiştir? Hatta sayın Öcalan’ın demokratik cumhuriyet, demokratik entegrasyon gayretlerini büyütmüş müdür, zayıflatmış mıdır karşılığı alanda görülse de muhatapları tekrar de araştırabilir” dedi.