Osmaniye’nin Kadirli ilçesinde günlük bin liraya çalışan tarım işçileri, hem soğuk hava koşullarıyla hem de ekonomik zorluklarla uğraş etmek zorunda kalıyor. Kara lahana tarlasında çalışan personeller, aldıkları yevmiyelerle geçinemediklerini söz ederek maruz kaldıkları hak mağduriyetlerine dikkat çekti.

“KANSER HASTASIYIM, BURAYA GELMEZSEM AÇIM”

Meyrem Topal isimli tarım emekçisi, mevzuya ait Türkiye’nin iktisat gerçeğini haykıran sözleri kullanarak “Sabahın soğuğunda dondum üşüdüm. İki tane yetimim var, onları da doyurmaya çalışıyorum. Konutum ayda 10 bin lira kira. Aldığım buradaki bin lira, onunla mesken geçindiriyorum.” dedi.

Hayatın çok kıymetli olduğunu söz eden Topal, “Kanser hastasıyım, buraya gelip çalışıyorum, çavuşum yönetim ediyor beni. Buraya gelmezsem açım, gelirsem tokum. Yevmiye yetmiyor, oradan buradan yardım ediyorlar işte, geçiniyoruz” tabirlerini kullandı.

“ÇOCUKLARIMA BİR ŞEY ALAMIYORUM”

Tarım emekçisi Hanife Kömür ise, dinlenmek için vakitlerinin olmadığını söz etti ve “Hiç dinlenecek vaktimiz yok. 3 bin lira maaş alıyorum, çaya mı vereyim, şekere mi vereyim, kahvaltılara mı vereyim, çocuklarıma mı vereyim? Çocuklarıma, torunlarıma bir şey alamıyorum. Bir yere gidemiyorum, çocuklarımın yanına gidemiyorum, torunlarımın yanına… Hava çok soğuk. Gece 22.00’e meskene varıyoruz, ne yemek yapabiliyorum, ne yemek yiyebiliyorum. Burada ne yersem onunla yatıyorum meskende. Ne yapmamız gerekiyor bilmiyorum.” kelamlarını sarf etti.

“YILLARDAN BERİ BİREBİR DURUMDAYIZ”

Tarım çalışanı Yakup Çınkır ise, “Saat 04.00’ten itibaren soğukta işbaşı yapıyoruz. Şu anda yevmiyelerimize artırım gelmedi, bin liradan çalıştırıyorlar. Yetmiyor, şu an bir paket çay ile beş kilo şekere çalışıyoruz. Yevmiye en az bin 500 lira olacak ki geçinelim. Çok güç hayat, geçinemiyoruz. Yevmiyeye artırım yok, tarım sigortamız yok. Yıllardan beri birebir durumdayız. Çalışanların tarım sigortasının yapılmasını istiyoruz” tabirlerine yer verdi.

“ET, SÜT, YOĞURT ALAMIYORUM”

İşçilerden Perihan Dalkıran ise, yaşadıklarını “Sabahtan kalkıyoruz buraya geliyoruz, tarlaya çalışmaya. Dört çocuk var, bin lira yevmiye alıyoruz. Mesken kira, geçinemiyoruz. Neye vereceğiz bilmiyoruz. Yevmiyenin bin 500 lira olmasını istiyoruz. İş olursa geliyorum, olmazsa gelmiyorum. Bir gün gelsem, bir gün gelemiyorum“ sözleriyle aktardı.

“Bin lira parayı nereye vereceğimi bilmiyorum.” diyen Dalkıran, “Bin lira para yetişmiyor. Et, süt, yoğurt alamıyorum. Yeri geliyor peynir, zeytin alamıyorum çocuklarıma. Ekmeği bulsak ona şükrediyoruz.” dedi.

“HAYAT KURALLARI ÇOK ZOR”

Hatice Bucak ise, sabah saat 04.00’te meskenden çıkıp 07.00’de tarlaya geldiklerini tabir ederek “Sabahın soğuğunda işbaşı yapıyoruz, çok sıkıntı yani. Bin lira ucuz, artırım gelmesini istiyoruz, bin 500 lira olmasını istiyoruz. Sabahın soğuğunda geliyoruz buraya. Çok sıkıntı. Yevmiyemiz yetmiyor, birini alsak birini alamıyoruz. İş olduğu vakit geliyoruz, olmadığı vakit evdeyiz ancak güç yani, yevmiye ucuz. Artırım gelmesini istiyoruz. Ekmeği bulduğumuza şükrediyoruz. Et, süt, yumurta alamıyoruz, birini alsak birini alamıyoruz. Hayat kaideleri çok güç.” sözlerine yer verdi.