Hatay depreminde üşümesin diye montunu vermişti… O Albay ortaya çıktı
6 Şubat sarsıntısının en ağır yıkımı yaşattığı Hatay’da binlerce bina yıkılırken, yaklaşık 25 bin kişi hayatını kaybetti. Antakya’da sarsıntıya yakalanan 19 yaşındaki Beliz Aydın’ın annesi Betül Günyaşar enkazdan çıkarıldıktan sonra kaldırıldığı hastanede hayatını yitirirken, ağabeyi Abdurrahman Aydın ise iki bacağı ampute edilmesine karşın hayatta kaldı. Beliz, sarsıntının 13. saatinde annesi ve ağabeyini kurtaran askerin kendisine emanet ettiği parkayı o günden bu yana saklıyordu.
O MONTUN SAHİBİ ORTAYA ÇIKTI
Beliz’e montunu veren kişinin Emekli Albay Raşit Çelik olduğu ortaya çıktı. Çelik, Beliz’i arayarak 3 yıl sonra onunla manzaralı olarak görüştü. Duygusal anların yaşandığı konuşmada Emekli Albay’ın sözleri dikkat çekti.
“BEN, SEN KENDİNİ YALNIZ HİSSETME DİYE ‘GELİP, TEKRAR MONTU SENDEN ALACAĞIM’ DEMİŞTİM”
Deprem günü Beliz ile ortalarında geçen diyaloğu anlatan Emekli Albay Çelik, şunları söyledi:
“Seni bu türlü görünce çok keyifli oldum. Ben montu sana verirken kardeşin ve anneni otomobilimize koyduk, baban da geldi bizle bir arada. Tek başına kalmıştın, yabancı şahıslar vardı ve sen bana ‘Ben bunları tanımıyorum’ demiştin. Ben de, sen yalnızlık hissetme diye ‘Gelip, tekrar montu senden alacağım’ demiştim. Anılar bazen bu türlü berbat vakitlerde oluşuyor, o gün çok berbat bir gündü.
Biz askerimizle bir arada çok yerde vazife yaptık, o anda orada kimse yoktu ve çok karanlıktı. Umarım, mont seni sıcak tutmuştur. Ben daha sonra geri geldim, gelmekte çok zordu. Askerlerimizle bir çok yere uğramak zorunda kaldık. Oradakilere sorduğum vakit, akrabalarının seni götürdüğünü söylemişlerdi bana. Annene çok üzüldüm, ağabeyinde en azından yaşıyor ve ona sevindim. Annene Allah rahmet eylesin, elimizden geleni yapmaya çalıştık. Orada senin üzere bir çok insan vardı, bir birçoklarının hayatı söndü ve bir birçoklarının hayatı devam etti. Çok şükür ağabeyin kurtuldu, sen kurtuldun ve biz çok sevindik. Ağabeyine çok selam söyle, o da o anları gördü. Güç anlardı, nitekim çok güç anlardı”
“O MONT SENDE BİR HATIRA OLARAK KALSIN”
Emekli Albay Çelik, zelzelenin birinci gününde Türkiye Cumhuriyet Devleti ismine Hatay’da olduklarını ve Beliz’e verdiği montun asıl sahibinin millet olduğunu söz ederek, “Bir şey yapmak gerekiyordu, biz de bir şey yapmaya çalışıyorduk. Devletimiz ismine oradaydık, devletimiz sizinle bir arada olsun diye biz oradaydık. O montta devletimizin bir montu, benim değil. Milletimizin montuydu, milletimize geri verdik ve bunu bu türlü algılamanı istiyorum, benim şahsi montum değil. O mont artık sende kalsın, asıl sahibi milletimiz ve sizlersiniz. O mont sende bir hatıra olarak kalsın, çok uygun bir hatıra değil lakin devletimizin yanında olduğunun bir göstergesi olsun senin açından onu isterim. Seni almışlardı, şayet seni orada tek başına görsem daha çok üzülürdüm. En azından o gün inançlı bir yere gitmen beni sevindirmişti. Kendine çok dikkat et” dedi.
“O MONT BENİ HAKİKATEN İNANÇTA HİSSETTİRDİ”
Emekli Albay Çelik tarafından verilen montla kendisini yalnız hissetmediğini söyleyen Beliz Aydın, “Ben de sizi gördüğüme keyifli oldum. Montu hala saklıyorum. Siz gittikten sonra dayım geldi, ben gitmek istemiyorum dedim. Annemleri bekleyeceğim dedim fakat orada tek başıma durmamı istemediler. Ben size çok ulaşmak istedim. Çok teşekkür etmek istedim, ben geri vermek için sizi bekliyordum ve daima sakladım, montu. O gün nitekim, kendimi yalnız hissetmemiştim. O mont beni hakikaten inançta hissettirdi, kendimi çok inançta hissetmiştim. Ben de annemin en yakın arkadaşı Zahmetim teyzemin vasıtasıyla sizlere ulaştım, onlarla da tanışmanızı isterim” tabirlerini kullandı.
