Final değil devir teslim gibi: ‘Gelecek’ ‘Efsaneyi’ yendi
Ne kadar tebrik etsek azdır! Alcaraz, 7. Slam şampiyonluğuna ulaşırken tekrar en az son üç yıldır kendisinden gördüğümüz biçimde eksiksiz bir tenis ortaya koydu. Djokovic ise 39 yaşını tamamlamaya 3 ay kalmışken katıldığı Avustralya Açık’ta her rekoru zorladı. Şampiyonluk alamasa da dün, dünya bir numarası İspanyol Alcaraz ile final maçına çıktı. Süper bir düzeyde geçen bu maçı dört sette 2-6, 6-2, 6-3, 7-5 kaybetti ancak gönülleri tekrar fethetti.
Bize bu tenis şenliğini seyrettirdikleri için iki tenisçiye de teşekkür ediyoruz.
Her iki tarafın da maksatları büyüktü. Djokovic, 25. Slam’ini kazanıp yeni çağda da en yeterli olduğunu göstermek istiyordu. Yani Sinner–Alcaraz rekabetine sıkışıp kalmış olan yeni periyodun kilit açıcısı da kendisi olabilirdi. Alcaraz ise şimdi kazanmadığı Avustralya Açık şampiyonluğunu da müzesine götürüp dört büyük Slam’i kazanan en genç tenisçi olmak istiyordu. Rekor, Kaliforniyalı Don Budge’a aitti. Don Budge (ki tenise benim 80’lerde tenis hocalığı yaptığım Oakland–Berkeley kamu kortlarında başlamıştı), bu rekoru 1938’de ele geçirdiğinde 23 yaş 2 ay 28 günlüktü. Alcaraz şampiyon olsaydı, bu rekor 22 yaş 8 ay 21 günlük bir tenisçiye, yani kendisine devredilecekti. Doğal ki her iki taraf için de durum farklı başka kıymetliydi.
DJOKOVİC FIRTINA ÜZERE GİRDİ
Djokovic sahiden büyük bir konsantrasyonla maça fırtına üzere girdi. Güya Sinner’la olan gayretini bıraktığı noktadan motamot devam ettiriyordu. Tipik Novak ataklarıyla, geriden oyunu bir satranç ustası üzere kuran; zekâ, atletik güç ve tekniğini en kusursuz biçimde birleştiren bir tenisçi vardı karşımızda. Kendi servislerini nispeten kolaylıkla alıp 2-1 öne geçtikten sonra, dördüncü avantaj puanında rakibinin servisini kırdı ve kendi servisini de alarak skoru evvel 4-1, sonra 5-2’ye taşıdı. O noktada Djokovic’in bir bahtı daha oldu. Kritik bir oyunda rakibinin servisini bir defa daha kırmayı başardı. Lakin burada şunu vurgulamamız lazım: Carlos, rakibinin oynadığı harikaya yakın düzeyle çaba ederken kimi kolay kusurlar yaptı ya da çok savlı vuruşlar arayışına girdiğinde bu yanılgılar devreye girdi. Böylelikle Sırp şampiyon birinci seti 6-2 ile hanesine yazdırdı ve ikinci sete de kendi servisiyle başlama avantajını elde etti.
Bu birinci servis oyunu yeniden çok uğraşlı ve uzun geçti. Bu iniş çıkışlardan da Djokovic muzaffer çıkıp 1-0 öne geçtiğinde herkesin başında “Acaba sahiden mucizeyi başaracak mı?” sorusu belirdi. Ancak Carlito, maçtan sonra o anı diğer türlü hatırlayacaktı: “İkinci setin girişinde onun kimi kolay yanlışlar yapabilmesi, benim inancımı tekrar ateşledi.” Bunun üzerine kendi sert açılı vuruşları ve bilhassa forehand winner’ları eklenince, alanda yine özgüvenli yumruk gösterilerini yapmaya başlayan o çılgın İspanyol genç vardı artık. Carlos, kendi servisini sıfıra karşı aldıktan sonra Novak’ın servisinde; evvel rakibinin file bandına çarpıp ölen acayip bir topu, akabinde bir forehand kolay yanılgısı ve bunu izleyen sıkıntılı bir voleyle Alcaraz rakibini yeniden kırdı. Gerisinden büyük servisleri ve açılı, öldürücü düz vuruşlarıyla 4-2’yi yakaladı. Novak, kendi servisinde neredeyse maç uzunluğu başına bela olan forehand yanlışlarıyla bir sefer daha kırılınca, Alcaraz bir sonraki oyunu da alarak ikinci seti birebir skorla 6-2 kazandı ve maça dengeyi getirdi.
ALCARAZ ÖNE GEÇTİ
Novak üçüncü sete güya kendini biraz toparlamış üzere başladı. Birinci iki servis oyununu çok kolay ve öldürücü vuruşlarla kazanarak 2-1 öne geçti. Ama bu yapay rahatlama karşıt tepti ve 2-2’de kolay kusurlar, sonunda tekrar dışarı kaçan bir forehand ile Alcaraz rakibini tekrar kırmış oldu. Daha sonra taraflar kendi servislerini domine ederek ilerlediler ve Alcaraz 5-3’ü buldu. Djokovic, kendi servisinde bir anda kendini 0-40’ta buldu ancak meşhur adrenaliniyle üçünü de kurtardı ve o oyunu hanesine yazmaya yaklaştı. Lakin cin bir kez şişeden çıkmıştı ve artık zapt etmek sıkıntı hale geliyordu. Uzayan oyunu almayı başaran Alcaraz, 6-3 ile setlerde 2-1 öne geçti.
Dördüncü set işin rengini belirleyecekti… Tamam mı, devam mı? Son iki seti kritik anlarda büyük direnç koyamadan kaybetmiş olan Novak, bu defa işi başından sıkı tutmaya karar verdi. Nasıl olsa Sinner’e karşı da 2-1 geriden gelip maçı almamış mıydı? Her iki taraf da iplerine asılarak servislerini oynadı ve skor 4-4’e kadar geldi. O noktada yaşananlar maçın dönüm noktasıydı. Novak, servis kırma puanı elde etti ve üstelik o anda top forehand’ine keyifli bir açıda geldi. Lakin o kolay yanılgı, yan taraftan auta yollanan o top, güya Novak’ın uğraşının ve direncinin de sonu oldu. İki hafta boyunca gayret etmiş, yarı finalinde İtalyan terminatörü Sinner’ı mağlup etmiş ve bu maçta da işi dördüncü setin sonlarında servis kırma noktasına kadar taşımıştı. O talih kaçtıktan sonra, 5-5’te Novak ruhsal olarak biraz düştü. Hatta rakibini bir top sonraya ve yanılgıya zorlama kıymetine da olabilecek, olağanda sahanın her yerinde koştuğu toplara koşmadı. Alcaraz 6-5 öne geçti. Kendi servisinde de muhtemelen yeniden bu psikolojiyle oyuna başladı ve 15-40 geriye düştü. Maç topunda forehand’inde yükselen top, olağanda öldürmeyi sevdiği cinstendi. Lakin onu rakibinin backhand’ine gerçek vurdu ve auta attı. Bu top, 4-4’teki servis kırma puanında dışarı çıkan topu teğe bir hatırlattı ve maçı bitirdi.
AKILLARA ZİYAN PUAN
Maçtaki rallilerin düzeyi yeniden baş döndürücüydü. Tenisçilerin filede buldukları kısa açılar, rakiplerinin koşup bu puanlarda topu filenin “yan dışından” içeri çevirmeleri ve bazen buna karşın dönen topta puanı kaybetmeleri dâhil, inanılmaz ve olağan dışı her türlü sayıyı gördük. Djokovic’in “stratejist kurmay” sayıları ile Carlos’un “gözlere ziyafet”, bazen de “akıllara ziyan” puanlarının rekabetinde; birbirini oynatan ve birbirinin oyunundan feyz alan iki tenisçi izledik.
Maçın bitişiyle Djokovic filenin öbür tarafına geldi, rakibine bir abi, hatta tahminen bir baba şefkatiyle sarıldı. Kupa merasiminde tenisçilerin birbirlerini sevgi ve hürmet dolu kutlamaları yeniden çok hoştu. Novak, yeni esprilerini de ihmal etmedi: “İki konuşma hazırlamıştım; bir kazanırsam, bir de kaybedersem diye. Artık bir dakika, bunları toparlamam lazım,” diyerek herkesi güldürdü. Tribünlerde ayakta alkışlayan Nadal’a dönüp, “Seni alanda değil de orada tribünde görmek çok acayip bir his. Seninle bu kortları ve hoşlukları paylaşmak her vakit çok keyifli ve onur verici oldu,” diyerek ezeli rakibini onore etti. Sonra candan kutladığı Carlos’a dönüp, “Nasıl olsa genciz, seninle önümüzdeki on yıl buralarda yeniden görüşeceğiz,” esprisiyle bütün Rod Laver Arena’yı güldürdü.
21 yıldır geldiği Avustralya’da kendisine büyük dayanak veren seyircilere teşekkür etti ve bilhassa bu yıl gördüğü coşku ve sevginin kendisi için taşıdığı büyük manası vurguladı. Carlos’un da her hâlinden memnunluk akıyordu. Novak ile soyunma odasını, bu kortu ve bu turnuvayı paylaşmış olmanın bedelini anlattı, rakibini alkışlattı. Onun sırf tenisçiler için değil, dünyadaki bütün sportmenler için bir rol model ve esin kaynağı olduğunu söyledi. “Ondan çok şey öğreniyorum ve ona büyük bir hürmetim var,” diye ekledi. “Ben kaybetmekten nefret ediyorum, bu nedenle mümkün olduğu kadar kaybetmemeye çalışıyorum,” diyen İspanyol raket, Djokovic’e 11. Avustralya finalinde birinci yenilgisini tattırdı. Avustralya anısı olarak bedenine bir kanguru dövmesi yaptıracağını da gülümseyerek anlattı.
“ALCARAZ İLE OYNAMAK HER VAKİT BÜYÜK BİR KEYİF”
Maçtan sonraki basın toplantısında Novak, “Alcaraz ile oynamak her vakit büyük bir keyif, zira o sana en uygun tenisini oynatıyor. Bugün kazanmayı hak etti. Carlos kendisini geliştirmeye devam ediyor; zati teniste ilerlemezsen geri düşersin. Şimdi yeni kaybettiğim için içimde bir acı yok değil. Forehand’im değerli noktalarda beni yalnız bıraktı. Dünyanın bugün tepesinde olan ikilinin ikisini birden yenmem lazımdı; birini yenebildim. Bakalım bir bahtım daha olacak mı? Ben büyük turnuvalarda kazanabileceğime inanıyorum. Artık turnuvalara tek ana favori olmadan girmenin lüksünü yaşıyorum. Sinner’la yaptığım maçtan çok gurur duyuyorum. Yenilgilerle nasıl başa çıkacağımı çok güzel biliyorum; artık çabucak ailemle bir ortaya geleceğim ve en sevdiğim beşerlerle kucaklaşarak önümüzdeki vakti geçireceğim,” dedi.
Bu galibiyetle şampiyon tenisçi Alcaraz 4,15 milyon Avustralya doları (2,9 milyon Amerikan doları), finalist Djokovic ise 2,15 milyon Avustralya doları (1,5 milyon Amerikan doları) kazandı. Helal sana büyük şampiyon! Sen bize tenisin ve insan gücünün yeni boyutlarını hâlâ öğretmeye devam ediyorsun.
Bir Slam’de yarı final ve finalde bu kadar epik beş ve dört setlik dev çekişmelerin yaşanması ve bu kadar farklı nesillerin mükemmel isimlerini bir ortaya getirmesi bir daha ne vakit olur bilmiyorum. Dünya için unutulmaz bir turnuvaydı. Harika yarı finalleri ve finaliyle tarihe geçti. Son sette Alcaraz’a karşı 5-4 öndeyken servis atan Zverev de o maçı alsaydı, dünkü final farklı bir kıssa olacaktı. Zati tenisin hoşluğu de bu değil mi; daima değişebilen, kaprisli sonuçlar?
Bedri Baykam
